ကနန္းေဒသ နန္းဇားရြာဦးေက်ာင္း အလႉမွတ္တမ္း

ကနန္​း​ေဒသ၊ နန္​းဇား​ရြာ​
ရြာဦး​ေဇတဝန္​​ေက်ာင္​း​​ေဆာင္​ႀကီးအတြင္​း႐ွိ
​ေရႊပိန္​းခ်ကြၽန္​းတိုင္​၌ ​ေရးထိုးထား​ေသာ
​ေက်ာင္​းအလႉမွတ္​တမ္​း
(​ေကာဇာ ၁၁၉၇။ ​ေအဒီ ၁၈၃၅။)
====================

သဒၶါဤသို႔ ကြၽႏု္​တို႔သည္​ ႏွစ္​လိုတူကြ ပုပၸ မုညၥ
ပရ ​ေစတနာ သံုတံဖ်ာ၍ ျဆာတကာ ညီာၫြတြၽာ္​း
႐ွိ​ေသာအားျဖင္​့ အမ်ားယၡဳ တို႔တစုလဥ္​း ​ေကာင္​းမႈမဟာ
​ေၾကာင္​ဝိဟာကုိ သဒၶါႏွစ္​သက္​ စိတ္​ထက္​ၾကည္​ျဖဴ
စိုက္​​ေဆာက္​ထူ၍ လႉပါရသား အက်ိဳးအားျဖင္​့

တခ်ားသည္​့ျပင္​ ဗုဒၶကူၤရ ဇာတ္​ဘာဝကုိ စိတၱရမည္​တြင္​
ပန္​က်ီ​ေဆး​ေပါင္​း စံု​ေအာင္​​ေလာင္​း၍
သင္​့​ေၾကာင္​းခ်ယ္​လယ္​ အသြယ္​သြယ္​ကို
တင္​့တယ္​ဆမ္​းျပား ကုသိုလ္​မ်ားႏွင္​့

တခ်ားထို႔ျပင္​ ​ေရာင္​ထင္​​ေတာက္​ပ အမြန္​ခ်သည္​
ဆိုင္​လွာဆိုင္​​ေကာင္​ ဆိုင္​​ေပါင္​ႏွစ္​ရာ သာသည္​ခုႏွစ္​ဆယ္​
စြန္​ဝယ္​တဆိုင္​ တုႏိႈင္​းဘက္​ကြာ ​ေရႊစဝါဟု ​
​ေရာင္​ဝါစိုရႊန္​ ​ေရႊမြန္​အသစ္​

ၿပီးသည္​ႏွစ္​ကား သကၠရာဇ္​သခ်ၤာ တ​ေထာင္​လာ၍
တရာကိုးဆယ္​ စြန္​ဝယ္​ခုနစ္​ခု ဥတုမာသ ဝါ​ေခါင္​လလွ်င္​
ဆန္​ထဒီဒီ ပုဏၰမီဟု အညီမျပက္​ ဆဲ့ငါးရက္​မွ
ျပည္​့ထလြန္​​ေက်ာ္​ စြန္​​ေပၚ​ေျခာက္​ရက္​ အခ်က္​မွံစြာ ​
​ေန႔​ေသာက်္​ာတြင္​ မဂၤလာမည္​ရ ​ေအာင္​သည္​ပဟု
ကိစၥလံုစံု ဥႆံုမကြၽင္​ ၿပီးလ်င္​း​ေသာခါ ျဆာတကာ ​
​ေစတနာၫြတ္​ျပတ္​ ဤလႈျမတ္​​ေၾကာင္​့

ထက္​ရပ္​နိဗၺာန္​ မစံသမွ် ဤဘဝမွ စ၍သံသရာ
႐ွည္​လ်ားစြာလည္​း ​ေလးဖ်ာအပါယ္​ သံုးသြယ္​​ေသာကတ္​
ငါးထပ္​ရံသူ ဆာပူလြတ္​႐ွင္​း ကင္​းႀကီးကင္​း၍
လူမင္​းခ်မ္​းသာ နတ္​ခ်မ္​းသာကုိ လုလာစံၿပီး
ျပဥ္​ႀကီးနိဗၺာန္​ ျမတ္​ဆံုးစြန္​သို႔ မယံကြၽန္​တို႔ ​ေရာက္​ပါလိုကုန္​​ေသာဝ္​။

ဤသည္​ကုသိုလ္​ အဖို႔ကိုလည္​း ျမင္​မိုရ္​စကၠဝါ ​
​ေျမအလႊာ၌ မဟာနက္​က်ယ္​ သမုတ္​ဝယ္​လည္း
နွိုင္​းဆြယ္​မရ ​​ေက်းဇူးစသည္​ မိဘဖိုးဖြား တရားက်က်
ဓမၼပဲ့ျပင္​ သြန္​သင္​ျဆာ ညာတကာႏွင္​့ ယင္​းခ်ာၿမိဳ႕​ေဆြ
ကြၽန္​တို႔​ေဝ၏။

​ေရ​ေျမစိုးရ ဘဝသခင္​ ​ေရႊနန္​းရင္​ႏွင္​့ ​
​ေတာင္​တင္​ညာထား မိျဖဳားႏွင္​့ သား​ေတာ္​သၼီး
မူးႀကီးမတ္​ရာ

သာသနာငါး​ေထာင္​ ကုန္​​ေအာင္​​ေစာင္​့တတ္​
နတ္​ကမကြၽင္​း ျမစ္​မင္​းငါးသြယ္​ ျမစ္​ငယ္​ငါးရာ ​
​ေလးျဖာကြၽန္​မ အနႏၱစၾကဝဠါ မ်ားစြာအကံု ဘံုသံုးဆဲ့တစ္​
ျဖစ္​ျရသမွ် ယမလယမမင္​း မကြၽင္​းရ​ေစ အမွ်​ေဝ၏။

ကိုယ္​တြင္​မကြာ ​ေစာင္​့က်ပ္​ပါသား သမာဓိနတ္​
အျမဲမွတ္​​ေလာ ​ေပအပ္​စာရင္​း ကမၸဥ္​းသြင္​ခါ ​
​ေင္​းမႈရာကုိ မံစြာသတိ မာတလိအား ႐ွိသည္​အလိုက္​ ​
​ေရႊပုရပိုက္​တြင္​ ​ေရးမွတ္​ထင္​​ေအာင္​ လုလႅ​ေဆာင္​ပါ ​

​ေနာင္​ခါတခ်က္​ တဝက္​သာသနာ ႐ွိ​ေသာခါမွ
ရာဇာမင္​းျမတ္​ ​ေပၚလတ္​​ေသာခါ ကမၸဥ္​းစါကုိ ​
​ေဖြ႐ွာသဥ္​ခိုက္​ ​ေရႊပုရပိုက္​တြင္​
စိုက္​၍ခ်ယ္​​ေတာ္​မူ​ေစ​ေသာ။

ဝသုႏၶ​ေရ သက္​​ေသၫႊန္​က်ား သိ​ေစသားဟု
ထိပ္​ထား​ေက်ာ္​သာ ​ေဝငွပါ၏။

ျဗဟၼာနတ္​လူ သံုးဘုန္​သူတို႔ ၾကည္​ျဖဴ​ေစ ဤ​ေင္​းမႈကို
သာဓု သာဓု သာဓု ​ေခၚ​ေစ​ေသာ္​
​ေဝပါကုန္​ ။

====================

​ေရႊပိန္​းခ်ကြၽန္​းတိုင္​၌ ​ေရးထိုးထား​ေသာ
မူရင္​းသတ္​ပံုအတိုင္​း ​ေရးကူးထားျခင္​းသာ ျဖစ္​သည္​။

PDF 👉 (19.7 KB)
https://yadi.sk/i/AkaoH4TE3aJhdR

ကနန္​း​ေဒသ႐ွိ ​ေဇတဝန္​​ေက်ာင္​း​ေဆာင္ႀကီးမ်ား
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=780879215450362&id=100005848723377

စက္ေတာ ဂိုဏ္းအုပ္၊ ဂိုဏ္းေထာက္ ခန့္အပ္စာ

ကတူး​ေဒသ ဗုဒၶသာသနာ၏ အစိတ္​အပိုင္​းတစ္​ခုျဖစ္​​ေသာ
"စက္​​ေတာဂိုဏ္​းအုပ္​၊ဂိုဏ္​း​ေထာက္​ခန္​႔အပ္​စာ"

ကုန္းေဘာင္ေခတ္ (သကၠရာဇ္​ ၁၁၄၆၊ ေအဒီ ၁၇၈၄) မွ
အဂၤလိပ္ေခတ္ (သကၠရာဇ္​ ၁၂၅၅၊ ေအဒီ ၁၈၉၃) အထိ

PDF 👉 (167 KB)
(Yandex)
https://yadi.sk/i/pdnkmwT63aLdht
(My Drive)
https://drive.google.com/file/d/1gChf74cTZ_j4yklUXbWzNv3u_LgCvuD5/view?usp=drivesdk

အေမၾကားပါေစ...

အေမၾကားပါေစ...
(တကၠသိုလ္ကိုေလာ၊ ဟသၤာတ)
============================================

အခါေတြလည္းေႏွာင္းကုန္ၿပီေနာ္။ အေမ့ရင္ခြင္ကို ကြၽန္ေတာ္ေမွ်ာ္ေနခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။ ေျပာျပရမလား အေမ။ အေမ ၾကားခ်င္မွာပါ။ သားေျပာျပမယ္။ ကြၽန္ေတာ္္ သကၤန္းစ၀တ္ကတည္းကပါ။ ၂၀၀၃-ခုႏွစ္ေပါ့ အေမရယ္။ ကြၽန္ေတာ္္ေလ ဘာမွန္းေတာ့မသိပါဘူး။ ရြာေက်ာင္းဆရာေတာ္က "ငါ မတက္လိုက္ရတဲ့ သာသနာ့တကၠသိုလ္ကို မင္းတက္ရေအာင္ လုပ္"လို႔ ခဏခဏ ေျပာပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဆရာသမားစကားကို နားေထာင္ၿပီး ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ မွန္းထားခဲ့ေသာ္လည္း ပထမႏွစ္မွာ ၀င္ခြင့္မေအာင္ခဲ့ပါဘူး အေမရယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္အားမေလ်ာ့ခဲ့ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ႏွစ္ ထပ္ေျဖခဲ့ပါတယ္ အေမ။ ကြၽန္ေတာ့္ ရည္မွန္းခ်က္၊ ဆရာသမားရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အားလုံးျပည့္ခဲ့ပါတယ္ အေမ။
ဘာျဖစ္ျဖစ္ပါ။ အေမ ကြၽန္ေတာ့္ကိုလက္ခံခဲ့တယ္လို႔ သေဘာထားပါတယ္။ ဆရာသမားရဲ႕ ဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းခြင့္ရခဲ့လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ေပ်ာ္ေနမိပါတယ္။ ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးတယ္ဆိုရင္ ပိုမွန္ပါလိမ့္မယ္ အေမ။ ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀ဟာ ဆႏၵနဲ႔ဘ၀ တစ္ထပ္တည္းက်ပါေစ-ဆိုတဲ့ဆုနဲ႔ ေ၀းေနခဲ့သူ တစ္ေယာက္ပါ အေမ။ မိဘရဲ႕ဆႏၵက သကၤန္း၀တ္ေစ ခ်င္တာေလ။ ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္္ကလည္း မိဘစကားကို မပယ္ရွားတတ္သူမို႔ မိဘစကားကို နားေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ ထို႔အတူ ဆရာသမားကလည္း သာသနာ့တကၠသိုလ္ကို တက္ရေအာင္ႀကိဳးစားဆိုေတာ့လည္း က်ေနာ္ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။
သို႔ေသာ္ မိဘႏွင့္ ဆရာသမားတို႔က ကြၽန္ေတာ္ ဘာျဖစ္ခ်င္ေနလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ မေမးခဲ့ၾကပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ေမးမွေျဖမယ္လို႔ ဆုံးျဖတ္ထားတာပါ။ ယေန႔ထိ ဘယ္သူမွ ကြၽန္ေတာ္ဆႏၵကို မေမးခဲ့ၾကပါဘူး။ ဒါကို ၀မ္းနည္းစရာလို႔ ထင္ရမွာလား။ ကြၽန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ ၀မ္းနည္းစရာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို ဆႏၵမပါဘဲ လုပ္ေနရလို႔ ထိပ္ဆုံးကို မေရာက္ႏိုင္တာလား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ေမးေနမိတယ္ အေမ။ ကြၽန္ေတာ့္ယူဆခ်က္ မွားရင္လည္း မွားလိမ့္မယ္။ သို႔ေသာ္ မိဘႏွင့္ဆရာသမားတို႔ ဆႏၵကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ျဖည့္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္ အေမ။ အခုေတာ့ အေမ့ အရိပ္ကို ကြၽန္ေတာ္္ ခိုလႈံခြင့္ရခဲ့ပါၿပီ။
အေမ့အရိပ္ကို ကြၽန္ေတာ္္ေျပး၀င္လာခဲ့တယ္။ လက္ဗလာနဲ႔ပါ။ ဘာမွပါမလာတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို အေမက ေႏြးေထြးမႈ၊ ၾကင္နာမႈမ်ားစြာျဖင့္ ဆီးႀကိဳေနတာကို ကြၽန္ေတာ္ျမင္ရေတာ့ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ၀မ္းသာေနမိပါ တယ္။ အေမ့ရင္ခြင္ဟာ ကမၻာေပၚမွာ အေအးျမဆုံးဆိုတာကို ကြၽန္ေတာ္္လက္ခံလိုက္ပါၿပီ အေမ။ အမွန္တကယ္ေတာ့ အေမတိုင္းရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ သားသမီးတိုင္း ေပ်ာ္ေနၾကမွာပါ။ အခု ကြၽန္ေတာ္ခိုလႈံေနတဲ့ ရင္ခြင္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔အတူ ေနာင္ေတာ္ç ညီေတာ္တို႔ လည္း ေမ့မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ေမ့လည္း မေမ့ေစခ်င္ပါဘူး။ အားလုံး မေမ့ၾကရဘူးေနာ္...။
အေမ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ တာ၀န္ယူပါတယ္။ အမ်ားအတြက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္္ တာ၀န္ မယူႏိုင္တာ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ အေမ။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္ ယုံၾကည္ပါတယ္။ အားလုံးေသာ ေနာင္ေတာ္ç ညီေတာ္ေတြ ဟာ အေမ့ေက်းဇူးကို မေမ့ႏိုင္ၾကပါဘူး။ ေသခ်ာပါတယ္ အေမရယ္။ အားလုံးက စိတ္တူကိုယ္မွ် ညီၫႊတ္ၾကတဲ့ သူေတြပါ အေမ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အေမ့အရိပ္ကိုခို၊ အေမေကြၽးတာကိုစား အစာ၀လို႔ ဌာနကိုျပန္သြားတဲ့ ဗ်ိဳင္းလို လူစားမ်ိဳး မဟုတ္ရပါဘူး အေမ။ ေနညဳိညိဳ တိမ္ေတာက္ လို႔ ဆည္းဆာခ်ိန္ ေမွာင္ရီသန္းရင္ နားခိုေနက် အသိုက္ အၿမဳံကို ျပန္လာေနက် အိပ္တန္းတက္ ငွက္ကေလးလို ပါအေမ။ ကြၽန္ေတာ္ေလ အေမ့ရင္ခြင္ကုိ လြမ္းေနရေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕ အေမရယ္။
အမ်ားက ေျပာၾကတယ္ အေမ။ မင္းတို႔ေတြ ဗီဇာကုန္ေတာ့မယ္တဲ့။ သူတို႔ေတြေျပာတာ ဟုတ္ပါတယ္ အေမ။ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ဗီဇာက လပုိင္းေလာက္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္ အေမရယ္။ ကြၽန္ေတာ္က မခြဲခ်င္ေပမဲ့ တာ၀န္ႏွင့္၀တၱရားအရ ခြဲရေတာ့မွာပါ။ ကြၽန္ေတာ္ အေမ့ ရင္ခြင္ရိပ္မွာ ေနလာတာ ယခုႏွစ္ဆို ေလးႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္ အေမ။ အေမကေတာ့ သတိထားမိမွာ မဟုတ္ပါဘူးေလ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ေ၀းရမယ့္ရက္ေတြကို လက္ခ်ိဳး ေရေနမိ တယ္ အေမ။ အေမ့ရင္ခြင္မွာ ေနခဲ့ရတာ ကြၽန္ေတာ္ ေပ်ာ္ပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့ အေၾကာက္တရားေတြလည္း ရွိေနပါတယ္ အေမရယ္။
အေမက ေၾကာက္စရာေကာင္းေနလို႔ မဟုတ္ပါ ဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀က အစာကိုလည္း စားခ်င္ ရန္သူကို လည္း ၾကည့္ေနရတဲ့ က်ီးလိုဘ၀မ်ိဳးမို႔ပါ အေမ။ အေမ့ရင္ခြင္မွာ အၿမဲေနခ်င္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ က အနည္းဆုံး ေလးႏွစ္ပဲေနခြင့္ရတာေလ။ ဒါေၾကာင့္ ေအးျမတဲ့ အေမ့ရင္ခြင္မွာ အေနၾကာလာေတာ့ သံေယာဇဥ္ ျဖစ္ေနၿပီ။ မျမင္ရတဲ့ သံေယာဇဥ္ႀကိဳးက အေမနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ ၾကားမွာ ခိုင္ၿမဲစြာ အျမစ္တြယ္ေနၿပီ အေမ။ အေမကေတာ့ ပန္းပ်ိဳးသူပဲေလ။ မိမိပ်ိဳးခဲ့တဲ့ အပင္ေလးေတြကိုေတာ့ ႏုတ္ပစ္ မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း အေမ့ပ်ိဳးပင္မ်ား ထဲက တစ္ပင္ေပါ့ အေမရယ္။ အေမ ပန္းပင္ေလးေတြကို ဘာေၾကာင့္ ပ်ိဳးေနခဲ့တာလဲ။ သူတို႔နဲ႔ေရာ စကားေျပာဖူးလား။ ေျပာၾကည့္လိုက္ပါ အေမ။
ပန္းပ်ိဳးသူတိုင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က သူတို႕ပ်ိဳးလိုက္ တဲ့ အပင္ေလးေတြ အသက္ရွင္သန္ၿပီး အဖူးç အပြင့္ေတြနဲ႔ ေ၀ဆာေနတာကို ျမင္ခ်င္လို႔ပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ နားလည္ပါ တယ္ အေမ။ အေမ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ကြၽန္ေတာ္ အားသြန္ခြန္စိုက္ ႀကိဳးစားၿပီး ထမ္းေဆာင္မွာပါ အေမ။ အေမက တာ၀န္ေက်မွေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း တာ၀န္ေက် ရပါေစမယ္ အေမ။ အေမက ေလးႏွစ္ပတ္လုံး ရာသီမေရြး၊ အခ်ိန္မေရြး ေရေလာင္း ေပါင္းသင္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ဘ၀ေတြကို လွလွပပ ရွင္သန္ေစခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ အေမ့တာ၀န္ ေက်ပါၿပီ အေမရယ္။ အေမ့ရင္ခြင္မွာ ခိုလႈံခြင့္ရတာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ ဆုလာဘ္တစ္ခုပါ။ အေမ့ရင္ခြင္ကို အနဂၣရင္ခြင္ လို႔ တင္စားလိုက္ပါရေစ အေမရယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ေတာင္တန္းကို သာသနာျပဳသြားရေတာ့ မွာမို႔ အေမ့ရင္ခြင္ကို လြမ္းေနရေတာ့မွာပါ။ အေမလည္း ကြၽန္ေတာ့္ကို...
အေမပ်ိဳးခဲ့တဲ့ ပ်ိဳးပင္ေလး ေလာကအလယ္မွာ လွပစြာ ရွင္သန္သြားမွာပါ အေမ။ မိဘမ်က္ႏွာကို အိုးမည္းသုတ္သလိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္္မလုပ္ပါဘူး အေမ။ စိတ္ခ်ပါအေမ။ ေလာကအလယ္မွာ ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀ကို အေမေပးလိုက္တဲ့ ေရေသာက္ျမစ္မ်ားနဲ႔ လွပၿပီး ေတာက္ပ ေနတဲ့ ပန္းမ်ားပြင့္လန္းလာေအာင္ ကြၽန္ေတာ္ ႀကိဳးစားသြား မယ္ အေမ။ ေတာင္တန္းသာသနာျပဳအတြက္ က်ေနာ္ ျပင္စရာရွိတာေတြကို ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ ထားလိုက္ေတာ့မယ္ အေမ။ ကြၽန္ေတာ့္ ကုသိုလ္ကံပါရမီကို က်ေနာ္သိပါတယ္။ မဟာတန္းကို မပါႏိုင္မွန္း ကြၽန္ေတာ္္သိပါတယ္ အေမ။ ကြၽန္ေတာ္္က ပညာပါရမီ နည္းပါတယ္။ အားထုတ္ေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ထက္ ေတာ္တဲ့သူေတြက အမ်ားသားအေမရဲ႕။ က်ေနာ့္အေနျဖင့္ မဟာတန္းကိုေတာ့...
သာသနာ့အေရးမို႔ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အားေဆးပဲလိုပါတယ္။ အားေဆးဆိုတာ အေမ့ေမတၱာကို ေျပာတာပါအေမ။ ဘယ္လို ေနရာေဒသကို က်မယ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ ႀကိဳတင္မသိရေတာ့ ေျပာရခက္ပါတယ္ အေမ။ ကြၽန္ေတာ့္္အတြက္ေတာ့ ဘယ္ေနရာပဲက်က် ျဖစ္ပါ တယ္။ အေမက်ေစခ်င္တဲ့ ေနရာကို ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ေရာက္ေအာင္သြားမွာပါ။ ဟုိေရာက္လို႕ အေမ့ရင္ခြင္ကုိ လြမ္းတဲ့အခါ ကြၽန္ေတာ့္ကို တမ္းတခြင့္ေလးေတာ့ ျပဳပါ အေမရယ္။ ေတာင္တန္းဆိုတာက အခက္အခဲမ်ားစြာနဲ႔ပါ။ မည္သူမဆို ၾကံဳေတြ႔ၾကရမွာမို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ တမူးပိုၿပီး မၿငီးလိုပါဘူး အေမ။ ေတာင္တန္းေရာက္မွ ေတာင္တန္းရဲ႕ သဘာ၀အလွတရားမ်ားကို ကြၽန္ေတာ့္အေနျဖင့္ ...
ရာသီေတြေျပာင္း ႏွစ္ေတြေဟာင္းလည္း ေတာင္ တန္းသာသနာျပဳတာ၀န္ ၿပီးသြားရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အေမ့ရင္ခြင္ကို အျမန္ဆုံး ျပန္လာခဲ့မွာပါ။ ျပန္လာတဲ့အခါ အေမ့ရင္ခြင္ကို ေနာက္တစ္ခ်ိန္ ခိုလႈံခြင့္ရေတာ့မွာ မဟုတ္ ပါဘူး။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ စာေမးပြဲ ကို ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ေျဖခြင့္မွမရေတာ့တာ။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ပါေစ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အေမ့ရင္ခြင္ကို အလြမ္းေျပေလးေတာ့ အေရာက္လာခဲ့မွာပါ။ အဲ့ဒီအခါ က်ရင္ေတာ့ အေမ ကြၽန္ေတာ့္ကို သူစိမ္းတစ္ေယာက္လို မဆက္ဆံပါနဲ႔လို႔ ႀကိဳတင္ေတာင္းပန္ထားပါရေစ အေမရယ္။
ကြၽန္ေတာ္က အေမ့ရင္ခြင္ေပ်ာက္ေနတဲ့သူ တစ္ေယာက္ရယ္ပါ။ ဘယ္သူေတြဘာေျပာေျပာ ကြၽန္ေတာ့္ ကိုေတာ့ အေမမစိမ္းကားလိုက္ပါနဲ႔။ ကြၽန္ေတာ့္္မွာ ခံႏိုင္ရည္ စြမ္းအား မရွိလို႔ပါ။ အေမ့ရင္ခြင္ကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ခိုလႈံခြင့္ မရေတာ့ေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္္လြမ္းတဲ့အခါ အေမ့ကို အာ႐ုံျပဳၿပီး ေရာက္တဲ့ေနရာကေန အေမ လို႔ေတာ့ ေအာ္ေခၚခြင့္ေလး ေပးပါ အေမရယ္။ ကြၽန္ေတာ့္မွာ အေမ့ကို တမ္းတခြင့္၊ ေအာ္ေခၚခြင့္ေတာ့ ရွိပါတယ္ေနာ္။ အေမ ကြၽန္ေတာ့္ အာေခါင္ေတြ ေျခာက္ကပ္လို႔ ရင္ကြဲၿပီး ေသြးထြက္သြားပါေစ အေမ ဆိုတဲ့ ေအာ္ေခၚသံေလးကို ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ အေမတစ္ေယာက္ ၾကားႏိုင္ပါေစလို႔ ...။ ။
ညီီေနာင္မ်ား၏ကိုယ္စား...
တကၠသိုလ္ကိုေလာ(ဟသၤာတ)

ေနာင္ေတာ္ႀကီး ဦးေသာပါကရဲ႕ လက္ရာ

ဓစရ-၆(၂၀၁၅)

ဓစရ-၅(၂၀၁၅)

ဓစရ-၄ (၂၀၁၅)

ဓစရ-၃ (၂၀၁၅)